Διάσταση απόψεων Παρισιού και Βερολίνου για την αναδιάρθρωση χρέους

από το In.Gr

Η γαλλική θέση ήταν «πάντα αντίθετη σε ελληνική αναδιάρθρωση, και δεν διαφοροποιούμαστε» λέει το Παρίσι   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Παρίσι

Η Γαλλία παραμένει αμετακίνητη στην στάση της, διαφωνώντας με οποιουδήποτε είδους αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, δήλωσε ο εκπρόσωπος της γαλλικής κυβέρνησης την Τετάρτη, αποκαλύπτοντας τη διάσταση απόψεων ανάμεσα στο Παρίσι και το Βερολίνο, το οποίο φέρεται να απαιτεί και θα θέτει ως αναγκαία προϋπόθεση τη συμμετοχή ιδιωτών σε ένα δεύτερο πακέτο διάσωσης.

«Η γραμμή της Γαλλίας ήταν πάντα αντίθετη με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και δεν διαφοροποιούμαστε από αυτή τη γραμμή, ανεξάρτητα από τους όρους που προτείνονται» δήλωσε την Τετάρτη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και υπουργός Προϋπολογισμού της Γαλλίας Φρανσουά Μπαρουάν, όπως μεταδίδει το Reuters. 

Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα σε ένα νέο σχέδιο βοήθειας προς την Ελλάδα συζητείται, δήλωσε την Τετάρτη ο Επίτροπος Οικονομίας της ΕΕ Όλι Ρεν.

«Είμαι κατά μιας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, η οποία κινδυνεύει να δημιουργήσει οικονομική αναταραχή και να βαθύνει την ελληνική οικονομική κρίση», δήλωσε ο κ. Ρεν, κατά την διάρκεια διάσκεψης, που διοργανώθηκε από την εφημερίδα Financial Times Deutschland.

«Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι απορρίπτουμε κάθε μορφή συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Εξετάζουμε κάθε πρωτοβουλία ίδιου τύπου με αυτή της Βιέννης» πρόσθεσε.

Ο κ. Ρεν ανέφερε ακόμη ότι οι συζητήσεις για το νέο σχέδιο βοήθειας προς την Ελλάδα και οι νέες προσπάθειες που θα της ζητηθούν, θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί πριν από τη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης στις 20 Ιουνίου.

Αναφερόμενος στα νέα στρες τεστ στα οποία έχουν υποβληθεί οι τράπεζες της ζώνης του ευρώ, ο κ. Ρεν δήλωσε ότι τα αποτελέσματα αναμένεται να γίνουν γνωστά «στο τέλος του Ιουνίου ή στις αρχές του Ιουλίου».

«Αλλά οι ανησυχίες για τον τραπεζικό τομέα δε θα εξαφανιστούν αν δεν δοθεί τέλος στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ελλάδας» δήλωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος.

Ανυποχώρητη η Γερμανία

Πάντως, οι διατυπώσεις στην επιστολή του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Β.Σόιμπλε στους δανειστές της Ελλάδας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παραξήγηση της γερμανικής στάσης και των απαιτήσεων της σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών σε ένα νέο πακέτο βοήθειας στην Ελλάδα. 

Ο κ. Σόιμπλε στην επιστολή του, που δημοσιοποιήθηκε χθες και το Βήμαπαραθέτει ολόκληρη, τονίζει την αναγκαιότητα παροχής νέας στήριξης στην Ελλάδα, γιατί διαφορετικά «υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για την πρώτη μη ελεγχόμενη χρεοκοπία στην ευρωζώνη», θέτοντας, όμως, ως αναγκαία προϋπόθεση τη γενναία συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών σε αυτό το δεύτερο πακέτο διάσωσης.

«...η όποια πρόσθετη χρηματοοικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα δίκαιο επιμερισμό του βάρους μεταξύ των φορολογούμενων και των ιδιωτών επενδυτών και θα πρέπει να συμβάλει ώστε το ελληνικό χρέος να καταστεί βιώσιμο» τονίζει ο Σόιμπλε. 

«Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να οδηγήσει σε μια συγκεκριμένη ποσοτικά και σημαντική συνεισφορά των ομολογιούχων στις προσπάθειες στήριξης, πέραν της αμιγούς προσέγγισης της Πρωτοβουλίας της Βιέννης.» 

» Ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι μέσω ανταλλαγής ομολόγων που θα οδηγεί σε επιμήκυνση των υφιστάμενων ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου κατά επτά έτη, δίνοντας την ίδια στιγμή στην Ελλάδα τον απαραίτητο χρόνο να εφαρμόσει στο ακέραιο τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών» προσθέτει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Μάλιστα, ακριβώς αυτές οι αναφορές περί σημαντικής συνεισφοράς που θα ξεπερνά τη λύση τύπου Βιέννης, οι αναλυτές εκτιμούν ότι περιπλέκουν εκ νέου τα πράγματα, φοβίζουν περισσότερο την ΕΚΤ -που είχε αρχίσει να εμφανίζεται πιο διαλλακτική σε μια ανταλλαγή ομολόγων- και τις τράπεζες και προφανώς θα οδηγήσουν σε νέες καθυστερήσεις.

Όπως επισημαίνεται σε ανάλυση του Reuters η απόφαση του Σόιμπλε να δημοσιοποιήσει την άποψή του περιπλέκει τις ευαίσθητες διαπραγματεύσεις για το δεύτερο πακέτο, οι οποίες αναμενόταν να ολοκληρωθούν έως τα τέλη του μήνα. 

Η επιστολή του δείχνει ότι η Γερμανία σκληραίνει για μία ακόμη φορά τη στάση της, διαψεύδοντας τις προηγούμενες ενδείξεις ότι το Βερολίνο θα στήριζε μια μετακύλιση τύπου Βιέννης.

Πάνω στην ώρα που οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι άρχιζαν να συμφωνούν πάνω σε ένα σενάριο «εθελοντικής» συμβολής των ιδιωτών δανειστών στο δεύτερο πακέτο διάσωσης, προσθέτουν οι αναλυτές του Reuters, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ζητώντας δημοσίως μια όχι και τόσο ήπια αναδιάρθρωση, κάτι που δημιουργεί υποψίες ότι ίσως τελικά οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων υποστούν ζημίες. 

Ο Σόιμπλε, τονίζεται στο Reuters, ζητά στους ομολογιούχους να επιμηκύνουν το χρέος που κατέχουν κατά επτά χρόνια, προκειμένου να διασφαλιστεί «σημαντική» συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα στη διάσωση. Για να συναινέσουν σε αυτό, οι ομολογιούχοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα συνδυασμό μέτρων καρότου και μαστίγιου, προσθέτουν οι αναλυτές.

Έτσι εκτιμάται ότι η κίνησή του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ίσως να καθυστερήσει την εξεύρεση λύσης.

Ακόμα, εκτιμούν, ότι βάζει την κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ σε τροχιά σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). 

Ανώτατοι αξιωματούχοι της ΕΚΤ επανέλαβαν πρόσφατα την αντίθεσή τους σε οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ανησυχώντας ότι ο ιός της κρίσης θα μεταδοθεί στο χρηματοοικονομικό σύστημα της ευρωζώνης. 

Ωστόσο, η ΕΚΤ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα εναντιωνόταν σε μια λύση τύπου Βιέννης.

Μια άλλη ερμηνεία της στάσης Σόιμπλε θα μπορούσε να είναι ότι η Γερμανία σκληραίνει τη στάση της μετά τις ενδείξεις ότι οι μεγάλες της εμπορικές τράπεζες θα αρνηθούν να συμμετάσχουν ακόμα και στην ηπιότερη εκδοχή της μετακύλισης. 

Στην περίπτωση αυτή, η επιστολή του Σόιμπλε δεν είναι παρά ένα μόνο επεισόδιο στο πλαίσιο μιας σκληρής διαπραγμάτευσης.

Πάντως, επισημαίνουν οι αναλυτές του Reuters, εάν το Βερολίνο προτίθεται πραγματικά να επιμηκύνει το ελληνικό χρέος, ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο που διαφαίνεται είναι να μαλακώσει ακόμα περισσότερο τη στάση της η ΕΚΤ. 

Συγκεκριμένα, η ΕΚΤ θα μπορούσε να παραδεχτεί ότι ίσως υπάρχουν τρόποι να περιοριστούν οι επιπτώσεις μιας επιμήκυνσης του χρέους. Ίσως να μην είναι αδύνατον να υπάρξει κάποιος συμβιβασμός, εκτιμούν οι ίδιοι. 

Το πόσο επώδυνη θα είναι η επιμήκυνση του χρέους εξαρτάται από τις πιέσεις που θα ασκηθούν στους ομολογιούχους για να μπουν στο παιχνίδι. Αλλά εάν η Γερμανία έχει βρει μια φόρμουλα που θα πείσει την ΕΚΤ ότι είναι αβάσιμοι οι φόβοι της για αλυσιδωτή αντίδραση που θα κλονίσει την ευρωζώνη, το καλύτερο θα είναι να την ανακοινώσει δημοσίως μια ώρα αρχύτερα.

Να σημειωθεί ότι η επιστολή Σόιμπλε, για την οποία η καγκελάριος Α.Μέρκελ, ήταν ενήμερη, συντάχθηκε στις 6 Ιουνίου, δύο μόλις εβδομάδες πριν την σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 23 και 24 Ιουνίου, όπου οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να εγκρίνουν τη νέα βοήθεια προς την Ελλάδα. 

Newsroom ΔΟΛ

Η αληθινή ταυτότητα των αντικανταφικών

από το ιστολόγιο Ελεύθερη Ζωνη

Ένα αποκαλυπτικό άρθρο δημοσίευσε η τουρκική εφημερίδα Αϊντινλίκ σχετικά με τα τεκταινόμενα στη Λιβύη  και την ταυτότητα των αντικανταφικών δυνάμεων που πλέον δέχονται ανοιχτά την βοήθεια της Συμμαχίας των προθύμων. 

Επικαλούμενη άρθρο του καθηγητή Peter Dale Scott που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα The Asia-Pacific (28/3), υποστηρίζει ότι οι επαναστάτες στη Λιβύη είναι μια συμμαχία φανατικών ισλαμικών οργανώσεων που υποστηρίζονται από την Αμερική, τη Γαλλία , το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία. Αυτές οι οργανώσεις είναι βασικά δύο, οι  LKUC και  LISO. 

1) Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Λιβύης (LKUC) 

Ιδρύθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ το 1981 με στόχο την ανατροπή του Καντάφι. 

2) Οργάνωση Ισλαμικού Αγώνα Λιβύης (LISO) 

Ιδρύθηκε από άνδρες που πολέμησαν υπέρ του Αφγανιστάν στον πόλεμο εναντίον της Σοβιετική Ένωσης το 1995. 

Ο πρώην αρχηγός της CIA Τζορτζ Τένετ  χαρακτήρισε επικίνδυνη την οργάνωση αυτή που συνδέεται με την Αλ-Κάιντα και τις Βρετανικές Μυστικές  Υπηρεσίες ΜΙ6 . Ο Ντέιβιτ Σέιλερ, στέλεχος της υπηρεσίας δήλωσε ότι η Βρετανία πλήρωσε 160.000 δολάρια στην LISO και  ταυτόχρονα εκπαίδευσε μέλη της στα εδάφη της. 

Στις 16 του περασμένου Φεβρουαρίου απελευθερώθηκαν 110 μέλη της LISO από τις Φυλακές του Γκουαντάναμο. Η Βρετανία χορήγησε αμέσως πολιτικό άσυλο στα 110 μέλη, ένας εκ των οποίων, ο Μοχαμέντ Καγέτ, είναι αδελφός του Ελ-Λίμπι που είναι υπεύθυνος προπαγάνδας της Αλ-Κάιντα. 

Οι δυο αυτές οργανώσεις σχημάτισαν Εθνικό Συμβούλιο στη Βεγγάζη, ενώ σύμφωνα με δημοσίευμα του Γκάρντιαν ο κ. Ερντογάν επικοινωνεί τακτικά με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου! 

Η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα το Εθνικό Συμβούλιο είναι η Γαλλία και η πρώτη αραβική το Κατάρ! 

Το Συμβούλιο  Ασφαλείας του ΟΗΕ πάγωσε τις εργασίες και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας Πετρελαίων της Λιβύης στις 19 Μαρτίου. Αμέσως, το Εθνικό Συμβούλιο ανακοίνωσε την ίδρυση δικής του εταιρείας πετρελαίων. Όρισε επίσης το υποκατάστημα της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβύης στη Βεγγάζη,  ως δική του Κεντρική Τράπεζα! 

Αλλά  τα νέα για τη διπρόσωπη πολιτική της Άγκυρας δεν είναι καλά.  Οι «επαναστάτες» στη Βεγγάζη οργάνωσαν πορεία διαμαρτυρίας εναντίον του κ. Ερντογάν, επειδή ζήτησε να μην δίνονται όπλα στους αντικαθεστωτικούς. Οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα «Δεν είμαστε Αλ-Κάιντα», «Ερντογάν πάρε τον αγαπημένο σου Καντάφι και άσε μας να εξοπλιζόμαστε».

Γιατί διαλύεται η Λιβύη; (Η άλλη άποψη) - Στη Λιβύη ζούν λιγότεροι άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας από ότι στην Ολλανδία...

απο το ιστολόγιο Εθνικά Θέματα

του David Rothscum 

- Πώς περνούσε η Λιβύη επι Γκαντάφι; Πως περνούσε ο κόσμος; Ήταν καταπιεσμένος, όπως γενικά μαθαίνουμε; Ας ρίξουμε μια ματιά στα γεγονότα.Πριν ξεσπάσει το χάος, η Λιβύη είχε ένα χαμηλότερο ποσοστό κρατουμένων από την Τσεχική Δημοκρατία. Βρισκόταν στην 61η θέση. Η Λιβύη είχε το χαμηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας στην Αφρική. Λιγότερο από το 5% των κατοίκων της πεινούσαν. Ενω στον υπόλοιπο κόσμο οι τιμές των τροφίμων συνεχώς αυξάνονταν, η κυβέρνηση της Λιβύης είχε καταργήσει όλους τους φόρους επί των τροφίμων.

Οι Λίβυοι ήσαν πλούσιοι. Η Λιβύη είχε το μεγαλύτερο κατά κεφαλή εισόδημα στην Αφρική. Η κυβέρνηση φρόντιζε, ώστε ο καθένας να μπορεί να συμμετάσχει στην ευημερία. Ο πλούτος ήταν μοιρασμένος δίκαια. Στη Λιβύη ζούσαν λιγότεροι άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας από ότι στην Ολλανδία. 

Πως έγινε η Λιβύη τόσο πλούσια; Γιατί έχει πετρέλαιο και δεν επέτρεπε σε ξένες εταιρείες να της το κλέβουν, όπως συμβαίνει στη Νιγηρία, μια χώρα, που σε μεγάλο βαθμό ελέγχεται από την Shell. 

Όπως κάθε χώρα, έτσι και η Λιβύη υποφέρει από μια κυβέρνηση διεφθαρμένων γραφειοκρατών, που προσπαθούν να κόψουν ένα ολο και μεγαλύτερο κομμάτι απο την πίτα. Ως απάντηση, ο Γκαντάφι θέσπισε νόμους, με τους οποίους τα έσοδα από το πετρέλαιο να διανέμονται απευθείας στον πληθυσμό της χώρας, γιατί ήταν της γνώμης, ότι η κυβέρνηση δεν ήταν δίκαιη στο λαό, αν και ο Γκαντάφι δεν κατείχε μια επίσημη θέση στην κυβέρνηση. Δεν είναι ο πρόεδρος της Λιβύης, όπως γραφουν οι εφημερίδες. Η θέση του μοιάζει περισσότερο με εκείνη των ιδρυτών των ΗΠΑ και έχει περισσότερο έναν εθιμοτυπικό χαρακτήρα. 

Ο σωστός αρχηγός του κράτους στη Λιβύη είναι ο σημερινός πρωθυπουργός της Baghdadi Mahmudi. Όποιος αναφέρει τον Γκαντάφι σαν ηγέτη της Λιβύης, είναι σαν να αποκαλεί τον Χιροχίτο ηγέτη της Ιαπωνίας. Σε αντίθεση με την εικόνα που εμφανίζουν για την Λιβύη τα Μαζικά Μέσα Επιρροής (ΜΜΕ), στην κυβέρνηση της υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Μερικοί είναι οπαδοί του Γκαντάφι και θέλουν να απαλλαγούν από τον πρωθυπουργό. Άλλοι θέλουν να απαλλαγούν και από τους δύο. Και άλλοι θέλουν μόνο ειρήνη. Γίνονται όμως προσπάθειες, να εμφανισθεί η εικόνα μιας λαϊκής εξέγερσης κατά του δήθεν ηγέτη, του Γκαντάφι, παρα το ότι ο Γκαντάφι τελικά είναι μόνο ο αρχιτέκτονας του σημερινου πολιτικού συστήματος της Λιβύης, που είναι ένα μείγμα απο παναραβισμό, σοσιαλισμό και κάποιων ισλαμικών στοιχείων. 

Τα βίντεο με διαμαρτυρίες υπερ του Γκαντάφι εξαφανίζονται αμέσως από το Internet. Το “Pro Gaddafi Anti Baghdadi Mahmudi demonstrations in” στο www.youtube.com/watch?v=Ce5fLGNg0sk εξαφανίσθηκε…Το “Pro Gaddafi protests in front of Libyan embassy London”, επίσης στο www.youtube.com/watch?v=pRwv0Ac8qbc

εξαφανίστηκε κι‘ αυτό… 

Μπορούμε να παρομοιάσουμε τους διαδηλωτές στη Λιβύη με εκείνους στην Αίγυπτο ή την Τυνησία; Οχι, καθόλου. Η αντίδραση της κυβέρνησης είναι βίαια και προφανώς ασκείται υπερβολική βία. Ας εξετάσουμε όμως εν συντομία τις δράσεις των διαδηλωτών. Το κτίριο του Λαικού Συνεδρίου πυρπολήθηκε από εξαγριωμένους διαδηλωτές. Αυτό θα έμοιαζε με την πυρπόληση του Καπιτωλίου απο αμερικανούς διαδηλωτές. Πιστεύει κανείς, ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα επέτρεπε κατι τέτοιο; 

Οι ταραχές στη Λιβύη δεν ξέσπασαν εξ αιτίας μερικών νεαρών, που ζητούσαν Αλλαγή, όπως έγινε στην Αίγυπτο ή την Τυνησία. Ξεκίνησε, όταν μια ομάδα με το όνομα “Ισλαμικό Εμιράτο του Μπάρκα” (το όνομα της πρώην βορειοδυτικής περιοχής της Λιβύης) έπιασε μερικούς ομήρους και σκότωσε δύο αστυνομικούς. Η εξέλιξη αυτή έχει την ιστορία της. Στις 18. Φεβρουαρίου 2011 μια ομάδα έκλεψε 70 στρατιωτικά οχήματα, αφού προηγουμένως είχε κάνει επίθεση στο λιμάνι και σκότωσε τέσσερις στρατιώτες. Η εξέγερση ξεκίνησε στην πόλη της Βεγγάζης στην ανατολική Λιβύη, κοντα στην Αίγυπτο που βρισκόταν σε αναβρασμό και τα σύνορα δεν ελέγχονταν πλέον. Ο ιταλός υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την ανησυχία του για την δημιουργία ενός “Ισλαμικού Εμιράτου της Βεγγάζης”, το οποίο θα μπορούσε να κηρύξει την ανεξαρτησία του. 

Απο που λοιπόν προέρχονται οι ξαφνικές διαμαρτυρίες; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι οι ομάδες αυτές, που χρηματοδοτούνται εδώ και δεκαετίες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, βρήκαν μετα την Τυνησία και την Αίγυπτο την ευκαιρία, να θέσουν ολόκληρη τη Λιβύη υπό τον έλεγχό τους. Μια τέτοια ομάδα, που συνελήφθη πρόσφατα, αποτελούνταν από δεκάδες άτομα αλλοδαπής υπηκοότητας, που είχαν λάβει μέρος σε λεηλασίες και δολιοφθορές. Η λιβυκή κυβέρνηση δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο, να έχουν σχέση με το Ισραήλ. 

Η Μεγάλη Βρετανία χρηματοδοτούσε έναν πυρήνα της Αλ Κάιντα στη Λιβύη για να δολοφονήσει τον Γκαντάφι. Η κύρια ομάδα της αντιπολίτευσης είναι σήμερα το «Εθνικό Μέτωπο Σωτηρίας της Λιβύης» που χρηματοδοτείται από τη Σαουδική Αραβία, τη CIA και μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας, και συμπορεύτηκε μαζί με άλλες αντιπολιτευτικές ομάδες που τελικά απετέλεσαν το «Εθνικό Συνέδριο της λιβυκής Αντιπολίτευσης». Το Συνέδριο αυτό ανακήρυξε την «Ημέρα της οργής», η οποία βούτηξε στις 17. Φεβρουαρίου την Λιβύη στο χάος. Ξεκίνησε στη Βεγγάζη, μια συντηρητική πόλη, που παραδοσιακά ήταν κατά του Γκαντάφι. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι το «Εθνικό Μέτωπο Σωτηρίας της Λιβύης” διαθέτει εναν αξιόλογο οπλισμό. Ήδη κατα το 1996 είχαν προσπαθήσει να υποδαυλίσουν στην ανατολική Λιβύη μια επανάσταση. 

Γιατί είναι οι ΗΠΑ τόσο εναντίον του Γκαντάφι; Γιατί ο Γκαντάφι είναι η κύρια απειλή για την ηγεμονία των ΗΠΑ στην Αφρική, επειδή προσπαθεί να ενώσει την ήπειρο και να την φέρει σε αντίθεση με τις ΗΠΑ. 

Πράγματι, ο Γκαντάφι έχει πολλές, που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες στα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Κατηγορεί τις ΗΠΑ, ότι δημιούργησαν τον ιό HIV. Ισχυρίζεται, ότι το Ισραήλ βρίσκεται πίσω από την δολοφονία του Matin Luther King και του John F. Kennedy. Λέει ότι απαγωγείς των αεροπλάνων της 9/11 είχαν εκπαιδευτεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάλεσε τους Λίβυους να δώσουν αίμα για τα θύματα του 9/11. Ο Γκαντάφι είναι επίσης ο τελευταίος ηγέτης μιας γενιάς μετρίων σοσιαλιστικών και παναραβικών επαναστατών που παραμένουν στην εξουσία μετά απο την εξάλειψη του Nasser και του Χουσεΐν και η Συρία τάχθηκε στο πλευρό του Ιράν. 

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν έχουν κανένα συμφέρον για την δημιουργία ενός ισχυρού αραβικού κόσμου. Εξ αντιθέτου, φαίνεται στα σχέδιά τους να έχουν ενα θεμελιώδες συμφέρον, να εξαναγκάσουν την Λιβύη με την αναρχία και το χάος να γονατίσει. 

Προς το τέλος του 2010 η Μεγάλη Βρετανία εξόπλιζε την Λιβύη με προσοδοφόρες πωλήσεις όπλων. Ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος είναι η καλύτερη εγγύηση για την καταστροφή της Λιβύης. Η φυλετική δομή της λιβυκής κοινωνίας εξακολουθεί να είναι πολύ ισχυρή και πολύ χρήσιμη για την πυροδότηση και αξιοποίηση ενός τέτοιου πολέμου, και η αξιοποίηση, διότι η Λιβύη χωρίζεται ιστορικά σε διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. 

Μετάφραση: Εμμανουήλ Σαρίδης

alithinapsemata

«Ευελιξία με ΠΓΔΜ από κυβέρνηση Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ»

από την Ελευθεροτυπία 

 Του ΚΩΣΤΑ Γ. ΤΣΑΠΟΓΑ

Στο θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ και την άποψη Αμερικανών και Γάλλων, λίγο πριν από τις ελληνικές εκλογές του 2009, πως μια νέα, «πιο σταθερή» συντηρητική κυβέρνηση στην Ελλάδα ή μια σοσιαλιστική κυβέρνηση θα μπορέσουν να επιδείξουν μεγαλύτερη ευελιξία, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στο Παρίσι που περιγράφει τη συνάντηση που είχε ο Αμερικανός αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον με Γάλλους αξιωματούχους κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη γαλλική πρωτεύουσα.